zondag 22 april 2012

Column ~ Een visserman vol verwondering

Afgelopen maandag hebben we de netten voor het eerst uitgezet aan de oostkant van de Klaverbank.
Voor de mensen die onbekend zijn met de verschillende gebieden in de Noordzee, dit is het gebied dat volgens onze groene vrienden van Greenpeace een heus natuurgebied is. Om dit zelfverklaarde reservaat te beschermen hebben zij er in juni 2011 dan ook maar een zootje stenen gedumpt om de visserman te hinderen, maar dit geheel terzijde.

We lagen dus te vissen tegen de Klaverbank en vielen gelijk in een visserijtje, op een trek van zo´n twee uur vingen wij zo´n 30 kisten (40 Kg) schol en een klein mandje (30 Kg) zwartvis (tong, Tarbot, Griet, Tongschar). Dit ging een paar trekken zo door en je zag in het ruim de buit snel groeien.
Toen, niet geheel onverwacht, wij krijgen ook weerberichten, draaide de wind en per direct zagen wij onze vangst reduceren tot een 14 kisten schol en een paar kilo zwartvis. Puur alleen omdat de wind uit een andere hoek waait is in een keer meer dan de helft van de vis verdwenen.

Toen ik vroeger in de zomervakanties met de UK 292 mee ging deed dit fenomeen zich ook wel eens voor, als theoreticus (wat ik stiekem toch wel een beetje ben) vroeg ik dan aan schipper Jan Oost: ´Maar die vis moet toch ergens wezen? Die kan toch niet zomaar verdwijnen?´ Ik kon niet geloven dat die scholletjes gewoon weg gezwommen waren alleen maar omdat er veertig meter boven hun kop de windrichting veranderde. ''Ja zuun'' zei Jan dan ''As je dat ers wisten, dan was je der eut.'' en daar bleef het dan bij. Later had zijn broer Johan nog zo'n mooie verklaring voor het feit waarom de vis er soms wel zit en soms niet en waarom je soms de hele week de ganse Noordzee af kan zoeken zonder enige noemenswaardige visserij te vinden. Hij stelde: ''Wiet je wat ut mit een vissien is, die et un start, in mit die start zwimt ie woar ie ene wil.'' met ander woorden, je weet het niet.

Pieter in visserman op de UK 292
Al met al is het al sinds jaar en dag bekend dat vis zich wel degelijk wat aantrekt van wat er zich boven de zeespiegel afspeelt. Maar toch vervulde mij het met verwondering toen dit verschijnsel zich afgelopen maandag weer voordeed. Ik vroeg mij af wie wij wel niet denken te zijn dat wij hier invloed op uit denken te kunnen oefenen. Je maakt mij niet wijs dat wij met die paar bootjes in staat zouden zijn om de gehele bodemgesteldheid om zeep te helpen zoals zo vaak uit diverse kelen wordt beweerd.

De natuur is iets groots, zij trekt zich helemaal niets aan van wat wij hier aan de oppervlakte denken te bewerkstelligen, zij gaat haar gang en vaart de koers die door haar schepper is uitgezet. Het werk van de mensen hand kan op die koers misschien tijdelijk een klein beetje invloed uitoefenen maar echt afwijken zal zij niet doen.

Vis is er of vis is ergens anders, waar ze vandaan komt en waar ze heen gaat weet niemand. Er zijn slappe tijden geweest en er zijn tijden van grote voorspoed geweest. Denk maar eens aan de tong explosie van de jaren ´90, dat was in een periode waarin de boomkor visserij op haar hoogtepunt was, de Noordzee is nog nooit zo intensief bevist.

De natuur is niet in een staatje of een grafiekje uit te beelden die vervolgens weer geïnterpreteerd kunnen worden om op basis daarvan een belijd uit te stippelen. Zij is niet onder te brengen in hokjes en vakjes zoals bijvoorbeeld een scholbox. Zij is ongrijpbaar en bij tijden niet te vatten, de natuur is onvoorspelbaarder dan het weer.

Wij mogen elke week weer ons werk doen midden in die schepping en genieten van haar diversiteit en haar talloze verschillende gezichten, daarvoor hebben wij vaak te weinig oog. Ons zicht wordt vertroebeld door besommingen en gasolierekeningen maar tussen het (economisch) zware weer door mogen wij genieten van het grootste meesterwerk aller tijden, Gods´ natuur.


Pietmulder@live.nl

1 opmerking:

  1. Het is voor véél mensen moeilijk te erkennen dat God de baas is en niet mens.

    BeantwoordenVerwijderen